Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

Παραληρήματα



“How lucky you are!”, θυμάμαι μια Αμερικανίδα να μου λέει, αναφερόμενη στο γεγονός ότι ζούσα στην Ελλάδα. Βέβαια εκείνη αναφέρεται στο γεγογός ότι έπρεπε να ταξιδέψει τόσα μίλια, να σκάσει ένα σκασμό λεφτά προκειμένου  να «ζήσει» δεκαπέντε μέρες στο λίκνο του Ελληνικού τουρισμού. Να μαυρίσει κάτω απο την Ελλαδικό ήλιο, να κάνει βουτιές στα καταγάλανα νερά και να μάθει να κάνει παπάρα στη χωριάτικη. Ενώ εγώ, τα είχα όλα αυτά κάθε μέρα, όλο το χρόνο, λες και δεν υπάρχουν εποχές κι όλη η Ελλάδα είναι ένα ατέλειωτο Μυκονιάτικο καλοκαίρι. «Καημένη Γιολάντα!», σκεφτόμουν απο μέσα μου αλλά δεν ήμουν σίγουρος αν απευθυνόμουν σε εκείνη ή …σε μένα.

Βλέπω τις παραλίες που αδειάζουν, γυμνές πλέον από ομπρέλες και ξαπλώστρες, γεμάτες σκουπίδια. Τα μαγαζιά που έκλεισαν με μαύρες σακούλες στα παράθυρα λες και υπάρχει πένθος και μια Χώρα άδεια, μισοσκότεινη, ένα ολόκληρο πένθος, δίχως την οχλαγωγία, δίχως το πλήθος, δίχως την ακαταλαβίστικη μουσική κι ακούω το φυλλομέτρημα στα ταμεία μαζί με μουρμούρα και θυμηδία, σα από δυσανεσχετημένο νταβατζή. Και το Νησί, τα νησιά, τα άλλα μέρη και μια χώρα ολάκερη στο Τέλος του καλοκαιριού, σα αποκαμωμένη πουτάνα να κοιτάζει τους λεκέδες της βάρδιας επάνω στο γυμνό της σώμα. Με τι άλλο θα μπορούσε να παρομοιαστεί άλλωστε, όταν αφείδωλα επιτρέπεται στον κάθε  καταπιεσμένο ή υπερφίαλο τουρίστα να ξεθυμάνει τις καύλες του με το πρόσχημα του χρήματος το οποίο πετά αδιάκριτα στα μούτρα κι εσύ του κάνεις και τεμενάδες λέγοντας: Στις υπηρεσίες σας κύριε!

Πάντα δυο φορές το χρόνο, θυμάμαι με πικρό χαμόγελο την ταινία «Καλωσήρθε το Δολλάριο» και σκέφτομαι πόσο διαχρονική μπορεί να είναι για τούτη την πραγματικότητα.Καημένη μάνα που στέλνεις το παιδί σου να μάθει Εγγλέζικα, Γαλλικά, Ιταλικά και κάθε λογής ξένη γλώσσα για να μπορεί να γλυκογλείφει τα ξένα αυτιά, μα ξέχασες να του μάθεις την Ελληνική, τόσο που η γλώσσα του σκοντάφτει στο «Καλημέρα» με accent Νέας Υόρκης. Καημένη μάνα που έμαθες στο παιδί σου την «τιμή» του χρήματος μα δεν του ‘μαθες τι είναι η Τιμή, για να πουλιέται από μόνο του σα μωρή κορασίδα με την ύβρη της νιότης της. Μα δεν υπάρχουν ευτυχισμένες πουτάνες. Και θα έρθει ο καιρός, που κάθε ομορφιά θα έχει χαθεί και από τη μωρία των προηγούμενων ετών, το μόνο που θα απομείνει είναι μια κατακρεουργημένη ηθική κι ένας ύπνος δίχως όνειρα. Ή μήπως έχει έρθει ήδη ετούτη η ώρα;

Τούτο το λίκνο είναι το τελευταίο που θα πέσει, σα άλλη Βαβυλώνα όμως έχει όλους τους οιωνούς να πετούν πάνω από το κεφαλάρι της. Δίπλα της ολούθε, τα πάντα φθίνουν. Τα στρας από τα φτηνά μεσοφόρια άρχισαν να ξεφτίζουν και το πατσουλί, δεν επαρκεί πια να καλύψει τη δυσωδία της σήψης. Οι φωνές των νεκρών ακούγονται ολοένα κι περισσότερο, όμως τα νταούλια  καλά κρατούν δυναμώνοντας το τέμπο τους. Ποιος ακούει; Ποιος βλέπει; Τούτος ο πλεούμενος θίασος πεθαίνει μέσα στα ίδια του τα σκατά παρόλ’αυτά παρφουμάρεται σα φθισικιά πουτάνα, ανταλλάσοντας ξεδοντιασμένα χαμόγελα με πατρόνες και νταβατζήδες. Μονάχα κάποιοι βλέπουν την πανούκλα που ξέσπασε κι αφού χαρήκαν ότι είχε σε πληθώρα το αμπάρι, σα άλλους ποντικούς αναζητούν τον επόμενο κάβο για να κατέβουν. Στριμώχνονται όμως στο περίμενε κι αρχίζουν να καννιβαλίζουν ο ένας τον άλλον υπό τους ήχους μιας ορχήστρας φαντασμάτων.

Εκείθε τελειώνει το ταξίδι. Βλέπω τα απόκρημνα βράχια ήδη να ξεπροβάλλουν σα τα δόντια μιας Χάρυβδης και το πλοίο δε θα δέσει σε κανένα κάβο. Ένα μονάχα μένει: Μια βουτιά. Τουλάχιστον σα άλλος Οδυσσέας, έχω μια ύστερη ελπίδα να ξεβραστώ σε ένα νησί των Φαιάκων. 

34 σχόλια:

  1. Σύνελθε παιδί μου, συννεφιασε και κρύωσε αλλά δεν πειράζει, θα ξαναζεστάνει!

    (φυσικά σε πειράζω)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι όταν ξαναζεστάνει ελπίζω να είμαι σε άλλη παραλία...

      Διαγραφή
  2. αμ δεν ειναι παραληρηματα,αλλά ωμή πραγματικότητα!
    και θα τη γευτούμε πολύ πιο συντομα όλοι μας οι (τυχεροί) Ελληνες από όσο υπολογίζαμε!
    σήμερα με εχει πιάσει μια απελπισία ...ηρθες και με αποτελειωσες!

    μόνο ο Τρε μπορει να με κάνει καλά με μια αναρτησούλααααα...

    γυρίζω στον αργαλειό μου,να εχω κάτι να σε τυλίξω όταν ξεβραστείς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι γλυκειά σκέψη... πλεγμένα σάββανα απλά για ένα ν Άγνωστο.
      Ευχαριστώ

      Διαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εξαιρετική ανάρτηση καλέ μου Ben!!!!!
    Ανατρίχιασα!!!!
    Αυτοί οι τουρίστες που νομίζουν πως η Ελλάδα είναι ένα ατελείωτο καλοκαίρι......
    Οι περισσότεροι Ελληνες που δεν αξιώθηκαν να μάθουν σωστά Ελληνικά.....
    Και οι αξίες, οι τιμές......
    Αυτές που δεν αγοράζονται με δολάρια.....

    Πολλά πολλά φιλάκια:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Μην τα επουλάτε, για τούτα επολεμήσαμεν..."
      Μακρυγιάννης

      Διαγραφή
  5. σε καταλαβαινω απολυτα οσο κανιες αλλος αφου κανουμε περιπου την ιδια δουλεια μονο που εγω αυτες τις μέρες στο νησι λιγο πριν φυγω το απολαμβανω τόσο και λεω ευχαριστώ! ειναι τοσο ωραια το φθινοπωρο τα νησια...
    μελαγχολια και γλυκαδα και βροχες ξαφνικες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ένα "one night stand" όλο κι όλο το συναίσθημα.
      Μετά τι μένει αγαπημένε μου?

      Διαγραφή
  6. Κάποιοι άρχισαν ήδη να ζουν το τρενάκι του τρόμου.... :(
    Αυτή την άγρια πραγματικότητα και τον κανιβαλισμό ! Το "ο θάνατος σου -η ζωή μου'!
    Κουρασμένος ψυχικά ακούστηκες μα τόσο όμορφα δοσμένη η αλήθεια. Κι ας πονάει!
    Σε φιλώ γλυκέ μου Ben!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν ρωτήσεις μια πουτάνα τι λέει για τον Νταβά της, θα σου πει :Θεός!

      Αν ρωτήσεις έναν νταβατζή τι είναι αγάπη θα σου πει:Χρήμα!

      Αν ρωτήσεις έναν πελάτη τι λέει για μια πουτάνα θα σου πει: Μαλάκω!

      Αν ρωτήσεις έναν ¨ελληνόφρον" με μαύρο μακό τι ειναι οι προηγούμενοι θα πει: έλληνας.

      Αν ρωτήσεις όμως έναν Έλληνα θα σου πει: Τι είσαι Εσύ, να κρίνεις τους Άλλους;

      Διαγραφή
  7. Aπίστευτη ανάρτηση...!!!
    αυτό το: " Και το Νησί, τα νησιά, τα άλλα μέρη και μια χώρα ολάκερη στο Τέλος του καλοκαιριού, σα αποκαμωμένη πουτάνα να κοιτάζει τους λεκέδες της βάρδιας επάνω στο γυμνό της σώμα. Με τι άλλο θα μπορούσε να παρομοιαστεί άλλωστε, όταν αφείδωλα επιτρέπεται στον κάθε καταπιεσμένο ή υπερφίαλο τουρίστα να ξεθυμάνει τις καύλες του με το πρόσχημα του χρήματος το οποίο πετά αδιάκριτα στα μούτρα κι εσύ του κάνεις και τεμενάδες λέγοντας: Στις υπηρεσίες σας κύριε! " μου θύμισε το "επάγγελμα πόρνη" της Λιλής Ζωγράφου...

    Πρέπει να μάθουμε επιτέλους ότι κάποια πράγματα ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΤΙΜΗ... ΕΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΞΙΑ! Εβλεπα προχθές το The Bling Ring όπου είναι μια αληθινή ιστορία για τον ξεπεσμό της Αμερικανικης νεολαίος που ζει ακόμη στη βαριά σκιά του "αμερικάνικου ονειρου".
    Πότε θα ξυπνήσουνε αυτοί οι άνθρωποι μου λες?
    Πάρε την ταινία να την δεις ή δες την στο ίντερνετ.
    Την είδα με την κόρη μου για να την συζητήσουμε και την ώρα που την έβλεπα είχα ξεχειλίσει από αισθήματα οίκτου, θυμού, απογοήτευτησης ... εμετικό εντελώς το βρήκα... και σκέφτομαι ότι το μόνο καλό που βγήκε από την κρίση (γιατί βγήκαν και μερικά καλά) είναι το ότι η νεολαία εχει αρχίσει μετά το χαστούκι αυτό να συνέρχεται και ότι δε θα φτάσει ποτέ στον ξεπεσμό της Αμερικάνικης νεολαίας.

    Σε φιλώ γλυκά και σου εύχομαι ένα υπέροχο Σαβ/κο! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Y.Γ. Θα μπορούσα να αναδημοσιεύσω στο fb? Θα βάλω φυσικά την πηγή, το λινκ του μπλογκ σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Λιακάδα και με τιμά η πρόταση σου.
      Την ταινία θα την δω απόψε κιόλας.
      Καλά να περάσετε με την κορούλα σου.

      Διαγραφή
  9. σε διαβάζω γιατί μου αρέσεις,γιατί βγάζοντας αυτά που (αν δεν) σε πνίγουν ανακουφίζεις και εμένα και να είσαι σίγουρος ότι σε "ακούν" πολλοί.....
    σε αναδημοσιεύω και το θεωρώ τιμή μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Φούλη μου. Η Τιμή δική μου.

      Διαγραφή
  10. MAKAΡΙ κι εγω να ηξαιρα να αναδημοσιευω..Θα το εκανα, με πολλα..Και με τη δικη σου αναρτηση σημερα, φιλε...
    Να σαι καα να λες τετοια..Εστω κι ενας να ακουσει...
    Εστω κι ενας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σαν πρίσμα, Φίλε Ben, κάθε φορά μας δείχνεις κι άλλη μια όψη σου. Η σημερινή, με καθήλωσε .
    Σήκωσες τον καθρέφτη και μου'δειξες το αγαπημένο μου Αιγαίο,( την αγαπημένη μου Ελλάδα) , όπως είναι· σαν μια βιασμένη καλλονή, φριχτά κακοποιημένη, με νταβατζήδες της τα ίδια τα παιδιά της.
    Ένα μας δάκρυ, πώς να γιατρέψει τόσες πληγές;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευτυχώς, υπάρχουν κάποια μέρη που υπάρχει η Φιλοξενεία. Μέρη που ακόμα είναι "άγνωστα" κι ανεκμετάλλευτα...για πόσο ακόμα άραγε?

      Διαγραφή
    2. Γι αυτά τα "άγνωστα κι ανεκμετάλλευτα", ζω κι αγωνίζομαι ακόμα στην Ελλάδα. Αν θέλεις, φίλε μου, έλα μαζί μου μια βόλτα στις Κυκλάδες που αγαπάω, (στην παρακάτω διεύθυνση)
      http://pistos-petra.blogspot.gr/2013/07/blog-post_11.html?m=1

      Διαγραφή
  12. Ωχ σκουπίδι με έκανες βρε πουλάκι μου... Πόσο δίκιο έχεις δεν χρειάζεται να το πω φυσικά. Αλλά προσπαθώ να μην τα σκέφτομαι όλα αυτά, για λόγους επιβίωσης. Άλλωστε πάει καιρός που έπαψε να με πονάει το γεγονός ότι νοιώθω σαν ξένη μέσα στη χώρα μου, όχι από τους μετανάστες φυσικά, αλλά από το μέσο Έλληνα, που με κάνει να ντρέπομαι για την εθνικότητα που γράφει πάνω το διαβατήριό μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευτυχώς όμως υπάρχουν ακόμα Ελλάδα...στις Καρδιές.

      Διαγραφή
  13. Από τη Φούλη έρχομαι,πραγματικά το πόστ σου τα σπάει ...
    Λές αλήθειες πικρές που δεν λέγονται ή αν θες κρατάμε.

    Μια φορά είπα τη γνώμη μου όπως είδα εγώ το νησί για 15ώρες και έγινα η "κακια" ανθελληνίστρια του διαδικτύου ρίξε μα ματιά εδώ.
    http://armenakisyros.blogspot.gr/2012/08/blog-post_23.html φαντάσου δηλαδή να χρησιμοποιούσα τις δικές σου εκφράσεις τι θ'ακουγα??

    Καλώς σε βρήκα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλίμονο εαν η σκέψη μας πρέπει να οριοθετείται απο το τι μπορεί να πει ο άλλος. Άλλωστε στην Ελλάδα η γνώμη είναι σα την κωλοτρυπίδα. Όλοι έχουν απο μια.

      Διαγραφή
  14. Ελειψα καιρό και μου έλειψες!
    Και να τώρα "έπεσα" σε άλλη μια αλήθεια δοσμένη από την δική σου οπτική που ενθουσιάζει με την αλήθεια όσο πικρή και αν ακουγεται!
    Αρκεί<που ακούγεται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχες ευχάριστους λόγους για απουσία. Να σου ζήσει!

      Διαγραφή
  15. Όλα φτάνουν κάποια στιγμή στο τέλος τους.. ας μην το φέρνουμε όμως προ της ώρας του ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Tίποτα δεν έρχεται πριν την ώρα του.Για όλα υπάρχει το πλήρωμα του χρόνου. Πόσοι το αναγνωρίζουν και ποιοι εθελοτυφλούν όμως?

      Διαγραφή
    2. Έλα ντε, δεν βγάζω τον εαυτό μου από τους εθελοτυφλούντες... κάποιε φορές...

      Διαγραφή
  16. -Τέλος του καλοκαιριού, σα αποκαμωμένη πουτάνα να κοιτάζει τους λεκέδες της βάρδιας επάνω στο γυμνό της σώμα.-

    γουόου, δυνατή εικόνα. Κάπως ψυχοπλακωματικό κείμενο αλλά πολύ όμορφο. Damn you, μου θύμισες ότι έχει μπει για τα καλά το φθινόπωρο, προσπαθώ να διατηρήσω με κόπο την πλάνη μου ότι το καλοκαίρι ακόμα δεν τελείωσε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αχ... Η Ελλάδα του μικροαστισμού, της εμπορευματοποίησης και του δήθεν...
    Μα εμείς πάντα εδώ, ανεπηρέαστοι. Με χαμόγελα και γροθιές υψωμένες.
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Feel FREE to comment...